4 stycznia 2026

Druga Niedziela po Narodzeniu 

6 stycznia 2026

Uroczystość Objawienia Pańskiego

Wiara niesie łaskę mądrego patrzenia na życie i na to, co go dotyka. Oddala ryzyko pobłądzenia czy pogubienia się w wirze codzienności.

Szukajmy Boga, póki można Go znaleźć, dopóki jest blisko

Aklamacja: (Mt 2,3)
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy złożyć pokłon Panu.

Ewangelia; (Mt 2,1-12)
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.

Komentarz do Ewangelii – 

Dzisiaj obchodzimy święto Objawienia Pańskiego. Ciężko jest dostrzec i rozpoznać Boże znaki w życiu codziennym. Potrzebna jest naprawdę wielka łaska Boża i otwartość serca. Potrzebujemy codziennej świadomości i zrozumienia, że nie jesteśmy sami, że Bóg jest z nami w naszym codziennym życiu. We wszystkich sytuacjach życiowych, okolicznościach, wydarzeniach Bóg jest z nami. W dzisiejszej Ewangelii widzimy, że często ci oddaleni przychodzą i szukają jako pierwsi. Ufają swojemu wewnętrznemu wezwaniu i znakom, które rozpoznają, ponieważ mądrość i doświadczenie życiowe to potwierdzają. To znaczy być prowadzonym przez Ducha i miłość, a nie ziemskie bezpieczeństwo, potrzeby i wygody. Nie pozwolić złu, aby przez swoje uwodzicielskie sztuczki powodowało blokadę, strach i niepokój. Nieustannie prosić Pana o ten wewnętrzny spokój, miłość i zaufanie, które Bóg nam daje, by były stale obecne w naszym codziennym życiu. Zatem tak jak ci mędrcy, bądźmy tymi, którzy potrafią dzielić się swoimi darami życia. Nasze dary są miłe Bogu. Nasze ubogie serce spragnione miłości, serce szukające prawdy i sprawiedliwości, wzajemnej akceptacji i zrozumienia. Szukajmy Boga, póki można Go znaleźć, dopóki jest blisko. Pozwólmy, aby Jego światło nie tylko nas oświeciło, ale także doprowadziło nas do Niego, abyśmy mogli się z Nim zjednoczyć w pełni.

Komentarz zaczerpnięty z książki „Żyć Ewangelią”

11 stycznia 2026

Święto Chrztu Pańskiego

Wiara niesie łaskę mądrego patrzenia na życie i na to, co go dotyka. Oddala ryzyko pobłądzenia czy pogubienia się w wirze codzienności.

 

Słowo stało się ciałem, przybrało ludzką postać i przyszło między nas

Aklamacja: (Por. Mk 9, 7)
Otwarło się niebo i zabrzmiał głos ojca: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

Ewangelia; (J 1,1-18)

Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?» Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».

Komentarz do Ewangelii – 

 

Komentarz zaczerpnięty z książki „Żyć Ewangelią”